Het is een taal die verboden is voor volwassenen: straattaal. In steden als ‘Roffa’ (Rotterdam) en ‘Utka’(Utrecht) spreken jongeren hun eigen taaltje, een creatieve mengelmoes van Nederland, Engels, Surinaams en Marokkaans. Die taal is onderdeel van een straatcultuur, volgens leraren en agenten een bron van overlastgevend gedrag: spijbelen, met de mp3-speler op in de klas, en veel ‘bling bling’ – uiterlijk vertoon. Ook werkgevers ondervinden de gevolgen: zij spreken niet meer dezelfde ‘taal’ als hun werknemers. Zorgt de straatcultuur voor een onoverbrugbare kloof tussen jong en oud? Of is het een onschuldige manier van jongeren om zich op hun eigen manier te uiten, en moeten ouderen maar eens ophouden met zeuren over hun taalgebruik.

Lees de blog van Anne Elzinga, over haar 'twee keurig opgevoede, superwitte, middenklasse-jongens' die 'ineens een beetje Marokkaans/Surinaams gingen praten.'

Bekijk de uitzending in 5 minuten

Mail de redactie       Praat mee in het forum